My Videos

Loading...

25.10.06

EVS * EEY


It's been a lot of time I was thinking to do EVS. Now, you can ask me "What is EVS?". EVS stands for European Voluntary Service.

EVS is the Action 2 of the European Commission YOUTH Programme. It gives the opportunity to young people aged 18-25 to live in an other European Union country (or even a country outside the Union), working voluntarily in an educational & social project that can last from some weeks to up to 12 months. Moreover, it has been said that after January 1st, date that the YOUTH Programme will be replaced by the "Youth in Action - YiA" Programme, young people aged up to 30 could become volunteers, but it's not sure yet.

There are plenty of topics for the projects, such as art & culture, xenophobia, people with disabilities, mental health, environment. We've said, educational and social topics.

Of course, you'll ask me: "Why EVS?" "Why not?", I reply. It sounds good to me and I want to see if it is as intrensting as I'm imagining. It gives me the opportunity to live to an other country, to learn the language spoken there (or, at least, to try to), to get in touch with an other culture, to deal with something that I'm interested in and to offer voluntarily whatever I can. So, "why not EVS?"

So, I talked to myself (when you are in the army, you have plenty of hours to talk to yourself) and thee are some months I desided that it will be in Poland.

Poland? You'll freezee, buddy! Did you think well about? Are you going to leave your sunny Crete to go to cold Poland and Baltic Sea?

Yes, Poland. Just to see something different. I'm in dire boredom of Western Europe and Mediterranean. That means I had to choose between Skandinavia and Eastern Europe. Finally, I desided the second one, cause something tells me that the route to Skandinavia is easier than the route to Eastern Europe, meaning that the possibilities to go sometime in my life to Skandinavia are more than to go to Eastern Europe.

Moreover, for beeing honest, I also thought about the cost of life. OK, the Programme covers enough costs for the volunteers (house, food, pocket money), but, whatever to say, the Euro value is different in Poland and for example Sweden.

Now, why Poland and not an other country? Fisrt of all, because I already have some friends there (partner Erasmus students that we were together in Spain the previous winter, or partner students from the Italian language course last summer in Italy) and second, because something attracts me to this country. Its interesting history, its unique soviet past, its culture, I don't know what...

Moreover, I had allready had a look at the projects database that Commission has on the intenet and I had seen that in Poland there are some extremely interesting ones on the topics I'm interested in: mental health and people with disabilities. Mental Health? People with disabilities? It sounds hard. May be, but I like challenges! On the other hand, it could be because of a proffessional perversion. Allways, since my first year studying Nursing, these two areas chalenge me. Perhaps because of my inspired professors, perhaps because of my sensibilités, perhaps because of other personal experiences, I don't know.

Well, when I finished my military service on August, I searched the database and I knew exactly what I wanted: A project with a minimum duration of 6 months, on mental health or people with disabilities and for sure in Poland. I searched the projects and finally I found some that could cover my interests.

I contacted my friend Kostas in Larisa, from the "Farmakidis" Youth Mobility Centre, we searched the responsibles of the projects in Poland, finally I was accepted in one of these and we made the application, that on September 1st we send to the Hellenic National Agency of the YOUTH Programme, that is a service of the Hellenic Secretariat General for Youth, to be approved.

And finally, it was approved. Monday afternoon, I was talking on the phone with my friend Maria, also ex-volunteer as Kostas is, about a different project, inrelevant to EVS, when I told her about my EVS application and she told me that the names of the approoved applications were launced that morning on the Secretariat website. Additionaly, she had the list in front of her, she searched and VOILA! , my name was in. So, now I'm sure:

After Christmass, I'm going to Poland! Na zdrowie!


Εδώ και αρκετό καιρό έλεγα πως θα κάνω EVS. Τώρα, θα μου πείτε τι είναι το EVS. EVS θα πει European Voluntary Service, δηλαδή Ευρωπαϊκή Εθελοντική Υπηρεσία. Επισήμως, στα ελληνικά είναι ΕΕΥ, αλλά ελληνιστί είναι... EVS.

Το EVS είναι η Δράσι 2 του Προγράμματος ΝΕΟΛΑΙΑ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δίνει την δυνατότητα σε νέους 18-25 ετών να ζήσουν σε μια άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ή ακόμα και εκτός Ένωσης), εργαζόμενοι εθελοντικά σε ένα εκπαιδευτικό & κοινωνικό σχέδιο, κοινώς project, το οποίο μπορεί να διαρκεί από μερικές εβδομάδες μέχρι 12 μήνες. Μάλιστα, από 1η Γενάρη, που το ΝΕΟΛΑΙΑ θα αντικατασταθεί από το "Νέα Γενιά σε Δράση", λέγεται πως οι εθελοντές θα μπορούν να είναι μέχρι 30 ετών, αλλά δεν είναι ακόμα σίγουρο.

Οι θεματικές των σχεδίων είναι πάρα πολλές, από τέχνες & πολιτισμός μέχρι ξενοφοβία, άτομα με αναπηρίες, ψυχική υγεία ή περιβάλλον. Είπαμε, θέματα εκπαιδευτικά αλλά και κοινωνικά.

Βέβαια, θα με ρωτήσετε: "Και γιατί EVS"; "Γιατί όχι;", απαντώ. Μου ακούγεται καλό και θέλω να δω αν είναι τόσο ενδιαφέρον όσο φαντάζομαι. Μου δίνει την δυνατότητα να ζήσω σε μια άλλη χώρα, να μάθω την γλώσσα εκεί (ή τέλος πάντων να προσπαθήσω), να έρθω σ' επαφή με μια άλλη κουλτούρα, να ασχοληθώ με κάτι που με ενδιαφέρει και να προσφέρω εθελοντικά ό,τι μπορώ. Οπότε, γιατί όχι EVS;

Κάθισα λοιπόν, τα συζήτησα με τον εαυτό μου (στον στρατό έχεις άπειρες ώρες να συζητάς με τον εαυτό σου) κι έτσι έχει κάτι μήνες που αποφάσισα πως θα είναι στην Πολωνία.

Πολωνιά; Πολύ κρύο, βρε αδελφέ, το σκέφτηκες καλά; Θα σηκωθείς να φύγεις απ' την ζεστή σου την Κρήτη να τρέχεις σε Πολωνίες και Βαλτικές;;;

Ναι, Πολωνία. Για να δω κάτι διαφορετικό. Την δυτική Ευρώπη, λίγο πολύ την έχω φάει στην μάπα. Την Μεσόγειο το ίδιο. Άρα, ή Σκανδιναβία έπρεπε να πάω ή Ανατολική Ευρώπη. Κι είπα το δεύτερο, γιατί κάτι μου λέει πως στην Σκανδιναβία πιο εύκολα σε βγάζει ο δρόμος, παρά στην Ανατολική Ευρώπη.

Και, να 'μαστε κι ειλικρινείς, σκέφτηκα και το κόστος ζωής. Εντάξει, το πρόγραμμα καλύπτει αρκετά έξοδα στους εθελοντές (σπίτι, φαΐ, χαρτζηλήκι), αλλά όπως και να το κάνουμε άλλη αξία έχει το Ευρώ στην Πολωνία, άλλη φερ' ειπείν στην Σουηδία.

Τώρα, γιατί Πολωνία κι όχι κάποια άλλη χώρα; Πρώτον, γιατί ήδη έχω κάποιους φίλους και φίλες εκεί (συμφοιτητές Erasmus που ήμασταν πέρυσι τον χειμώνα μαζί στην Ισπανία ή από το θερινό σεμινάριο Ιταλικών πέρυσι το καλοκαίρι στην Ιταλία) και δεύτερον γιατί κάτι με προκαλεί σ' αυτήν την χώρα. Θες η πολυτάραχη ιστορία της, θες το ιδιότυπο σοβιετικό παρελθόν της, θες η κουλτούρα της, δεν ξέρω τι...

Άλλως τε, ήδη είχα κοιτάξει στην βάσι σχεδίων που έχει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο διαδίκτυο κι είχα δει πως στην Πολωνία έχει μερικά άκρως ενδιαφέροντα για τους τομείς που μ' ενδιαφέρουν: ψυχική υγεία και άτομα με αναπηρία. Ψυχική Υγεία; Άτομα με αναπηρία; Δύσκολο ακούγεται. Ίσως, αλλά μ' αρέσουν οι προκλήσεις. Ίσως, πάλι, να 'ναι από επαγγελματική διαστροφή. Πάντα, απ' όταν ήμουν πρωτοετής στην Νοσηλευτική, αυτοί οι δυο τομείς με ενθουσίαζαν. Θες γιατί είχα εμπνευσμένους καθηγητές, θες γιατί με πιάναν οι ευαισθησίες μου, θες από άσχετες προσωπικές εμπειρίες, δεν γνωρίζω.

Τον Αύγουστο, λοιπόν, μετά που απολύθηκα απ' το στρατό, μπήκα στην βάσι σχεδίων, κι ήξερα πολύ καλά τι ήθελα: Ένα σχέδιο τουλάχιστον 6 μηνών, σχετικό είτε με ψυχική υγεία, είτε με άτομα με αναπηρία και φυσικά στην Πολωνία. Έψαξα τα σχέδια κι επιτέλους βρήκα κάποια που μ' ενδιέφεραν.

Επικοινώνησα με τον φίλο μου τον Κώστα στην Λάρισα, στο Κέντρο Κινητικότητας Νέων "Φαρμακίδης", ψάξαμε τους υπεύθυνους για τα project στην Πολωνία, τελικώς με δέχτηκαν σε ένα από αυτά κι έτσι φτιάξαμε την αίτησι, που υποβάλλαμε στις 1 Σεπτέμβρη στην Ελληνική Εθνική Υπηρεσία του Προγράμματος ΝΕΟΛΑΙΑ, η οποία υπάγεται στην Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς, για έγκρισι.

Κι επιτέλους, η έγκρισι ήρθε. Μιλούσα την Δευτέρα το απόγευμα με την φίλη μου την Μαρία, πρώην εθελόντρια όπως κι ο Κώστας, στο τηλέφωνο για ένα άλλο project, άσχετο με το EVS, όταν της είπα πως είχα κάνει αίτησι για EVS και μου είπε πως τα ονόματα των αποδεχθεισών αιτήσεων είχαν ανακοινωθεί εκείνο το πρωί στο site της Νέας Γενιάς. Μάλιστα, είχε μπροστά της τη λίστα, την έψαξε και ΙΔΟΥ το όνομά μου ήταν μέσα. Έτσι, λοιπόν, είμαι πια σίγουρος:

Μετά τα Χριστούγεννα, πάω Πολωνία! Να ζντρόβγιε!!!

technorati tags:

Blogged with Flock